voorstellingen

“U moet toch voelen dat – als mensen naar u kijken – ze zin krijgen om u pijn te doen. Op eender welke manier. Een zweep, een tak, een baseballbat, de blote vuist. Als het maar pijn doet. Ik bijvoorbeeld, ik ken u niet, ik heb alleen nog maar naar u gekeken en ik zou maar wat al te graag eens met een naald in uw oog prikken.”
In een rebelse bui besluit Prins Filip zich te verloven met de weerzinwekkende Yvonne. Yvonne is een afgrijselijk fenomeen. In de winter heeft ze last van zwellingen en in de zomer van aardbeien. Hele kleintjes. In de herfst heeft ze constant haar regels en last van broekhoest en in de lente zijn haar slijmvliesjes ontstoken en verspreidt ze kwalijke geurtjes. Maar ze heeft iets. Iets magnetisch.
Hermelijn speelt het brutale ‘Yvonne, prinses van Bourgondië’ van Witold Gobrowicz. Op eigenzinnige, hilarische en muzikale wijze portretteren de jongeren van Reynaertkring Daknam een gestoorde hofhouding in een verzonnen wereld, en houden ze ons een onafwendbare spiegel voor.

Cocktails, cakes en een Citroën DS: Judith en Johnny hebben hun hele leven ingericht zoals in hun favoriete periode: de fifties. Judith gaat helemaal op in haar rol als ideale huisvrouw. Johnny tuft elke dag in vintage pak én wagen naar zijn werk. Het lijkt wel een plaatje.
Ze zijn perfect gelukkig. Zeggen ze.
Ondertussen komt de harde realiteit door kieren, gaten en scheuren naar binnen. Houden ze hun idylle vol? Zijn ze écht zo gelukkig als ze beweren? Kunnen de cocktails de werkelijkheid blijven wegspoelen?
‘Home, I’m darling’ is een bitterzoete komedie van de Engelse schrijfster Laura Wade (1977). Over nostalgie naar een verzonnen verleden, over mannen en vrouwen, over gisteren maar vooral heel erg over vandaag.
Het stuk kaapte in 2018 de Laurence Olivier Award voor beste comedy weg. Sindsdien is het in de Engelstalige wereld uitgegroeid tot een moderne klassieker. De hoogste tijd om ook Vlaanderen met ‘Home, I’m darling’ te laten kennismaken.